PHOTOBOOKSTORE
img
Άρθρα
sanja-marusic 2

Η Sanja Marušić (1991) είναι Ολλανδοκροάτισσα καλλιτέχνης με έδρα το Άμστερνταμ. Σπούδασε φωτογραφία στη Βασιλική Ακαδημία Τέχνης της Χάγης (KABK) και αποφοίτησε με άριστα το 2013.

Έκτοτε, η Marušić ταξιδεύει εκτενώς για να δημιουργήσει απόκοσμες εικόνες. Η τεχνική της προέρχεται από τη φωτογραφία με μια στροφή προς τις τεχνικές της ζωγραφικής και του κολάζ, με αποτέλεσμα την τέχνη των μικτών μέσων. Μέσω της φωτογραφίας, αποτυπώνει μικροσκοπικές παραστάσεις στις οποίες μια ανθρώπινη φιγούρα (συχνά η ίδια η Marušić με τα δικά της κοστούμια), μερικές φορές συνοδευόμενη από κάποιον άλλον, κινείται μυστηριωδώς μέσα σε ένα σουρεαλιστικό τοπίο. Οι ιστορίες που δημιουργεί προέρχονται συχνά από την προσωπική της ζωή. Χειρίζεται τις εικόνες της, κάνοντας το τοπίο και την ίδια τη στιγμή πιο αφηρημένη, δημιουργώντας έναν νέο κόσμο. Χρησιμοποιεί αυτόν τον σουρεαλιστικό κόσμο ως μια μορφή διαφυγής τόσο για την ίδια όσο και για τον θεατή.

Η λαϊκή τέχνη και η αφελής τέχνη αποτελούν σημαντικές πηγές έμπνευσης για τη Sanja. Η ιδιαιτερότητα και η αυθεντικότητα που ενυπάρχουν στους μοναδικούς κόσμους που δημιουργούνται σε αυτές τις μορφές τέχνης τροφοδοτούν σταθερά τη δημιουργική της διαδικασία, επηρεάζοντας πτυχές όπως η σύνθεση, η χρωματική παλέτα και η διαίσθηση. Το περίπλοκο μείγμα πολιτιστικής ταυτότητας, απλότητας, δεξιοτεχνίας και αχαλίνωτης δημιουργικότητας που συναντάται σε αυτές τις παραδόσεις πυροδοτεί μια δημιουργική σπίθα μέσα στη Sanja, καθοδηγώντας την στην αρμονική αλληλεπίδραση της σύνθεσης, των ζωντανών αποχρώσεων και της διαισθητικής προσέγγισης στο έργο της.

Η Marušić έχει δημιουργήσει περισσότερες από 15 σειρές κατά τη διάρκεια 10 ετών και έχει εκθέσει τη δουλειά της από το Παρίσι έως το Λος Άντζελες, από τη Μαδρίτη έως το Ρότερνταμ. Το έργο της έχει παρουσιαστεί σε εκθέσεις στο Μουσείο Van Gogh στο Άμστερνταμ (2019) και στο Mauritshuis στη Χάγη (2022). Το 2023, η Sanja προσκλήθηκε από το Ολλανδικό Μουσείο Φωτογραφίας στο Ρότερνταμ για να παρουσιάσει την πρώτη της ατομική έκθεση, παρέχοντας μια επισκόπηση του έργου της που περιλαμβάνει 95 φωτογραφίες. Η έκθεση παρουσιάστηκε για 5 μήνες και έλαβε πολυάριθμες ευνοϊκές κριτικές.

 

Instagram: sanjamarusic

824498332209e509dae1fe2ef828da6d-thumb

Η Elizabeth Rovit γεννήθηκε (1989) και μεγάλωσε στην Κρήτη. Σπούδασε ηχοληψία και φωτογραφία στο ΙΕΚ ΑΚΜΗ και ξεκίνησε να εργάζεται ως φωτογράφος το 2012. Η δουλειά της εχει παρουσιαστεί σε διεθνείς εκθέσεις, φεστιβάλ και εχει δημοσιευθεί σε φωτογραφικά περιοδικά. Το έργο της συνδυάζει έγχρωμες και ασπρόμαυρες φωτογραφίες, ενώ επικεντρώνεται στην αποτύπωση της ωμής πραγματικότητας, της απομόνωσης και των αφιλτράριστων στιγμών της καθημερινής ζωής. Τα τελευταία χρόνια, έχει επεκτείνει τις καλλιτεχνικές της αναζητήσεις, δοκιμάζοντας διαφορετικές μορφές έκφρασης, όπως το σχέδιο και η τέχνη του τατουάζ.

 

Instagram: elizabethrovit

OptimizelyPhone

Οι εικόνες του Kristian Schuller αιχμαλωτίζουν όλα τα χρώματα, όλη την υπερβολή, τη φαντασία, τη λάμψη και τη φωτεινότητα που του έλειψαν από την παιδική του ηλικία στη κομμουνιστική Ρουμανία. «…αν θέλεις να φτάσεις τα αστέρια», έμαθε από νωρίς από τον πατέρα του, «πήγαινε και πιάσ’ τα!» (PHOTO France No 490)

 

Ο Kristian Schuller είναι φωτογράφος που ζει και εργάζεται μεταξύ Νέας Υόρκης και Βερολίνου. Γεννημένος στη Ρουμανία, μετανάστευσε σε μικρή ηλικία με την οικογένειά του στη Γερμανία. Σπούδασε σχεδιασμό μόδας με τη Vivienne Westwood και φωτογραφία με τον FC Gundlach στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών του Βερολίνου.

Μετά την πρώτη του γνωριμία μέσω της Isabella Blow με τα Condé Nast Publications στο Λονδίνο, ο Kristian συνέχισε να εργάζεται διεθνώς για διάφορα περιοδικά μόδας, εμπορικούς πελάτες αλλά και σε προσωπικά του πρότζεκτ. Έχει παρουσιάσει φωτογραφικές εκθέσεις στο Παρίσι, το Βερολίνο, τις Βρυξέλλες, την Κρακοβία, το Μαϊάμι και το Αμβούργο. Ανάμεσα στα βιβλία του περιλαμβάνονται τα 90 Days, One Dream (2010) και Tales for Oskar (2014). Το νέο του βιβλίο, Anton’s Berlin, κυκλοφόρησε το 2020 από τον εκδοτικό οίκο Hatje Cantz.

 

Instagram: kristianschuller

Telemach-Wiesinger

Ο Telemach Wiesinger γεννήθηκε το 1968 στη Μπίλεφελντ της Γερμανίας. Σπούδασε Οπτική Επικοινωνία στο Πανεπιστήμιο Gesamthochschule Kassel της Γερμανίας και πήρε το μεταπτυχιακό του δίπλωμα Master of Arts το 1995. Τα πολυβραβευμένα αναλογικά του φιλμ 16mm παρουσιάζονται σε ατομικά προγράμματα ή παραστάσεις, καθώς και σε πλήθος διεθνών φεστιβάλ και εκθεσιακών χώρων. Ο Telemach Wiesinger είναι επίσης προσκεκλημένος λέκτορας σε πανεπιστήμια και σχολές καλών τεχνών. Ως φωτογράφος, συνεργάζεται σε πολλά λευκώματα τέχνης και έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις

IGP Portrait

Ο Δρ. Ιωάννης Γαλανόπουλος Παπαβασιλείου είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Τέχνης στο Zayed University στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) και σύγχρονος εικαστικός καλλιτέχνης. Το φωτογραφικό του έργο έχει παρουσιαστεί σε πολυάριθμες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις σε γκαλερί και ιδρύματα στα ΗΑΕ, την Ευρώπη, τις ΗΠΑ, την Αυστραλία, την Κίνα και την Ιαπωνία, με πιο σημαντικές συμμετοχές στο Athens Photo Festival, το Kiyosato Museum of Photographic Arts στην Ιαπωνία, την Μπιενάλε της Βενετίας, την Μπιενάλε της Φλωρεντίας, το Exposure Festival στη Σάρτζα των ΗΑΕ, το Pingyao International Photography Festival στην Κίνα, το Czong Institute for Contemporary Art στη Νότια Κορέα και το Eyes on Main Street Festival στις ΗΠΑ. Έργα του βρίσκονται σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές.

Η διευρυμένη φωτογραφική του πρακτική διερευνά τη σχέση ανάμεσα σε νοητούς, γεωγραφικούς και εικονικούς τόπους, καθώς και τις συνδέσεις ανάμεσα σε αντικείμενα, καλλιτέχνες, μέσα, θεατές και την κοινωνία. Ο Ιωάννης αρθρογραφεί για τη φωτογραφία και τον κινηματογράφο και αποτελεί τακτικό συνεργάτη επιστημονικών περιοδικών και εκδόσεων, ανάμεσά τους τίτλοι των εκδόσεων Taylor & Francis όπως τα The Journal of Visual Practice Research και Photography & Culture, αλλά και τα On the Image του CGRNet και το Canadian Review of Comparative Literature.

 

Instagram: yiannis_galanopoulos

yannis_kontos-portrait

Ο Δρ. Γιάννης Κόντος είναι βραβευμένος φωτογράφος ντοκιμαντέρ και εικαστικός καλλιτέχνης με περισσότερα από 25 χρόνια διεθνούς εμπειρίας στην οπτική αφήγηση, τα μέσα ενημέρωσης και τις δημιουργικές βιομηχανίες. Σήμερα είναι Επίκουρος Καθηγητής στο United Arab Emirates University, με εξειδίκευση στις Εικαστικές Τέχνες και τις Δημιουργικές Βιομηχανίες.

Ο Κόντος έχει καταγράψει πολέμους, συγκρούσεις και καθοριστικά παγκόσμια γεγονότα, απαθανατίζοντας στιγμές που σφράγισαν την ιστορία σε περισσότερες από 50 χώρες. Κατέχει διδακτορικό στη Φωτογραφία Ντοκιμαντέρ και μεταπτυχιακό τίτλο στις Φωτογραφικές Σπουδές και τη Δημοσιογραφία, γεγονός που υπογραμμίζει τη βαθιά του αφοσίωση στην αλήθεια και την καλλιτεχνική έκφραση. Η φωτογραφία του έχει τιμηθεί με 20 σημαντικά διεθνή βραβεία, ανάμεσά τους και το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό World Press Photo. Έργα του έχουν δημοσιευθεί ευρέως, κοσμώντας εξώφυλλα περιοδικών και εφημερίδων όπως τα Time, The New York Times, L’Express, Nouvel Observateur, Le Monde και The Sunday Times.

Πέρα από την φωτογραφική του καριέρα, ο Κόντος είναι συγγραφέας δύο πολυβραβευμένων βιβλίων, του Possible / Impossible: Aporias και του North Korea: Red Utopia, στα οποία εξερευνά διαφορετικές κοινωνίες μέσα από δυνατές οπτικές αφηγήσεις. Το έργο του περιλαμβάνεται σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές και έχει παρουσιαστεί σε γκαλερί, μουσεία και σημαντικά φεστιβάλ τέχνης σε όλο τον κόσμο.

Ξεφεύγοντας πλέον από τα στενά όρια του φωτορεπορτάζ, ο Κόντος εξερευνά τη μεταμορφωτική δύναμη της οπτικής αφήγησης στο πλαίσιο της σύγχρονης τέχνης. Η πρόσφατη δουλειά του εμβαθύνει σε επείγοντα παγκόσμια ζητήματα, με επίκεντρο την περιβαλλοντική βιωσιμότητα και τις επιπτώσεις της ανθρωπότητας στον πλανήτη. Μέσα από τη διεπιστημονική του προσέγγιση, προκαλεί αντιλήψεις, ανοίγει διαλόγους και εξερευνά τις πολυπλοκότητες της ανθρώπινης ύπαρξης και της οικολογικής αλλαγής. Το καλλιτεχνικό του όραμα συνεχίζει να διευρύνει τα όρια, προσφέροντας υποθετικές αφηγήσεις που θέτουν ερωτήματα για το μέλλον της ανθρωπότητας και τη σχέση της με τον φυσικό κόσμο.

 

Instagram: yanniskontos

ΔΕΠΟΛΛΑΣ - PORTRAIT

Ο Γιώργος Δεπόλλας γεννήθηκε το 1947 στην Αθήνα, από γονείς Μικρασιάτες. Σπούδασε σκηνοθεσία κινηματογράφου και από το 1975 ασχολείται τόσο με την εφαρμοσμένη όσο και με την καλλιτεχνική φωτογραφία. Είναι συνιδρυτής του Image Studio (1975 – 2014) του Φωτογραφικού Κέντρου Αθηνών (1979 – 2004) και της εκδοτικής εταιρείας Fotorama (1983 – 2018). Το Φωτογραφικό Κέντρο Αθηνών, ήταν το πρώτο επιδραστικό ελληνικό, μη κερδοσκοπικό ίδρυμα, αφιερωμένο στη δημιουργική φωτογραφία, και ως εκ τούτου ένα σημαντικό κέντρο για την παραγωγή, διάδοση, μελέτη και διδασκαλία του φωτογραφικού μέσου. Δίδαξε φωτογραφία για περισσότερα από σαράντα χρόνια. Έχουν εκδοθεί έντεκα βιβλία με τη δουλειά του, εμπορική και καλλιτεχνική.

Ο Δεπόλλας είναι μια από τις κύριες προσωπικότητες του κινήματος της Νέας Ελληνικής Φωτογραφίας που προώθησε τη δημιουργική φωτογραφία στην πατρίδα του κατά τις δεκαετίες 1980 και 1990, ενώ παραμένει μια παρουσία με μεγάλη επιρροή. Έχει πραγματοποιήσει εκθέσεις στην Ελλάδα, στη Γαλλία, Σουηδία,   Γερμανία, Κίνα, Ιαπωνία, στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες.

 

Instagram: yiorgosdepollas

MYRTO_PAPADOPOULOS_PORTRAIT-590x700-1

Η Μυρτώ Παπαδοπούλου έχει αφιερώσει σχεδόν δύο δεκαετίες στη δημιουργία μακροχρόνιων οπτικών αφηγήσεων που διερευνούν ζητήματα ταυτότητας, ανήκειν και τη δυναμική σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και τον τόπο. Το έργο της βασίζεται στη διεπιστημονική έρευνα και την επιτόπια βιωματική καταγραφή, εστιάζοντας στη συλλογική μνήμη, την ιστορική συνείδηση και την πολιτισμική ανθεκτικότητα.
Τα έργα της ξεδιπλώνονται συχνά σε βάθος χρόνου, συνδυάζοντας φωτογραφία, συμμετοχικές πρακτικές, αρχειακό υλικό, βίντεο και κείμενο. Μέσα από αυτή την πολυεπίπεδη προσέγγιση, προτείνει εναλλακτικές αφηγήσεις και θέτει ερωτήματα γύρω από τον τρόπο με τον οποίο οι ιστορίες διαμορφώνονται, μεταφέρονται και επανερμηνεύονται. Συνεργάζεται στενά με διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, εξετάζοντας πώς ο τόπος επηρεάζει την πολιτισμική ταυτότητα και τις προσωπικές μνήμες Η πρακτική της κινείται στο μεταίχμιο τεκμηρίωσης και μυθοπλασίας, με στόχο τη δημιουργία ενός στοχαστικού διαλόγου ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν.
Γεννημένη στην Αθήνα, σπούδασε Ζωγραφική και Φωτογραφία στη Σχολή Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Το 2006 παρακολούθησε το πρόγραμμα Documentary Photography στο International Center of Photography (ICP) στη Νέα Υόρκη.
Έργα της έχουν δημοσιευθεί ή ανατεθεί από διεθνή μέσα και οργανισμούς όπως τα Smithsonian Magazine, The New York Times, Time Magazine, National Geographic, Bloomberg και Dior. Το έργο της έχει παρουσιαστεί σε διάφορα πλαίσια, όπως πολιτιστικούς οργανισμούς, ακαδημαϊκά περιβάλλοντα και δημόσιες εκδηλώσεις, όπως τα TEDx, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Global Seminar του Princeton University στην Αθήνα μεταξύ άλλων. Έργα της έχουν εκτεθεί διεθνώς σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις σε μουσεία, πολιτιστικούς οργανισμούς και φεστιβάλ, ενώ βρίσκονται και σε ιδιωτικές συλλογές.
Ήταν υπότροφος του ΙΜΕDD (2019, 2021), με την υποστήριξη του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, και έχει προταθεί για το Prix Pictet, το Magnum Foundation Grant και το Leica Oskar Barnack Award.

 

Instagram: myrtophoto

Το Photometria Photography Center σε συνεργασία με το Εργαστήριο Φωτογραφίας του Τμήματος Εικαστικών Τεχνών & Επιστημών της Τέχνης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, παρουσιάζει την έκθεση των φοιτητών του με τίτλο “Πέρα από το ορατό”. Το Photometria Photography Center συνεχίζει όπως πάντα την προσπάθειά του για την ανάδειξη της καλλιτεχνικής δημιουργίας της πόλης μας. Με αυτό το γνώμονα προχωρά για μία ακόμη φορά στη συνεργασία του με το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων φέρνοντας την σχολή Καλών Τεχνών και πάλι εντός της πόλης.

Εγκαίνια: 13 Φεβρουαρίου στις 20:00
Διάρκεια: 13 Φεβρουαρίου έως 2 Μαρτίου 2025
Ώρες λειτουργίας: 17:00-21:00 από Πέμπτη έως Κυριακή
Photometria Photography Center, 21ης Φεβρουαρίου 184, Ιωάννινα
Είσοδος ελεύθερη

Εποπτεία και συντονισμός: Παπαδημητρόπουλος Παναγιώτης, Αναπληρωτής Καθηγητής στο γνωστικό αντικείμενο «Φωτογραφία» σε συνεργασία με τους κ.κ. Κωνσταντίνο Ιγνατιάδη, Εντεταλμένο Διδάσκοντα και Ευστάθιο Διαμαντόπουλο, μέλος ΕΤΕΠ του εργαστηρίου Φωτογραφίας.
Συμμετέχουν: Χάρης Γεώργας, Αναστασία Βασιλείου, Εμιλυάνα Θεμιστοκλή, Γεωργία Χριστάνα, Γεωργία Ασωνίτη, Διονύσης Τετράδης, Δήμητρα Κυριαζή, Αναστασία Τσίτσου, Έλσα Τάτση, Θεοδώρα Παρηγορίτσα, Ιωάννα Κατσιγιάννη, Μαρία Αγγελοπούλου, Μαρία Χατζηαντωνίου, Ευανθία Παλληκαράκη, Βάσω Σφαιροπούλου, Μαρίνα Παππά, Βαγγέλης Κατσάνος, Μάρθα Μαρίνου, Ματίνα Τασατζή, Νένα Κάλπη, Δημήτρης Λαπούσης, Βασιλική Σιαταρά, Εύη Δάσκα, Περσεφόνη Κουκουλέτσου, Ναταλία Βώσσου, Iωάννης Ανδρέου, Αντώνης Καρβελάς, Παρασκευή Δημητρίου, Παρασκευή Σταθάκη, Χριστίνα Δάμη, Φωτεινή Πρέντζα, Μαργαρίτα Οικονόμου, Ναούμα Ιττη, Σοφία Ξουλίδου, Χρυσούλα Κοντοκώστα, Γιώργος Ανανιάδης, Χρυστάλλα Φωκά.
Mirror mirror on the wall, Δημήτρης Λαπούσης, 2022

Την έκθεση συνοδεύει το ακόλουθο κείμενο:

Ο καλλιτέχνης καθιστά ορατό στους πιο ανθρώπινους
από τους ανθρώπους το θέαμα
στο οποίο συμμετέχουν, δίχως όμως να το βλέπουν.
Μaurice Merleau-Ponty

 

Η έκθεση «Πέρα από το ορατό», στην οποία συμμετέχουν ενεργοί φοιτητές και απόφοιτοι του ΤΕΤΕΤ της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, διερευνά τα όρια ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο, έτσι όπως μπορεί να τα αποτυπώσει η φωτογραφική κάμερα. Είναι γεγονός ότι η εφεύρεση της φωτογραφίας, σχεδόν δυο αιώνες πριν, ήρθε για να καλύψει ένα κενό: να αποτυπώσει στην εντέλεια το ορατό-πραγματικό, να απομονώσει στιγμές και φόρμες, οι οποίες διαφεύγουν από το γυμνό μάτι. Από τότε μέχρι σήμερα, μπορούμε να πούμε ότι η αποστολή αυτή εκπληρώθηκε σε ένα μεγάλο βαθμό. Τώρα λοιπόν που η φωτογραφία έμαθε στον άνθρωπο να βλέπει μπορεί να θέσει ως επόμενο στόχο την εικονοποίηση πραγμάτων που ανήκουν στην τάξη του αόρατου, ακολουθώντας την προτροπή του Paul Klee, o οποίος έγραφε στην πραγματεία του για τη μοντέρνα τέχνη: «Η τέχνη δεν αναπαριστά το ορατό. Τουναντίον, καθιστά ορατό ό,τι είναι αόρατο». Τι είναι όμως το αόρατο; Μπορούμε να το αποτυπώσουμε φωτογραφικά; Ποιο είναι αυτό το θέαμα στο οποίο συμμετέχουμε όλοι, δίχως να το βλέπουμε; Σ’ αυτά τα ερωτήματα επιχειρεί να δώσει κάποιες πρώτες απαντήσεις η έκθεση «Πέρα από το ορατό».

Στις 15 Νοεμβρίου στις 20:00 ο φωτογράφος Χρήστος Σωτηρόπουλος ταξιδεύει στα Ιωάννινα και παρουσιάζει το 2ο φωτογραφικό βιβλίο του με τίτλο Is That All There Is στο Photometria Photography Center.

Λίγα λόγια για το βιβλίο
Όπως πολλοί που γεννήθηκαν στο απόγειο της αστυφιλίας (δεκαετία ’80) έτσι και εγώ άφησα το χωριό μου για να δημιουργήσω τη δικη μου ζωή και οικογένεια σε αστικό κέντρο. Όσο περνούσαν τα χρόνια όλο και πιο πολύ απομακρυνόμουν από τις σχέσεις και τις αναμνήσεις που είχα δημιουργήσει με το μέρος που γεννήθηκα. Μετά τη γέννηση του παιδιού μου, αρκετές εκδρομές του σαββατοκύριακου αφορούσαν οργανωμένες δραστηριότητες στη φύση (ράντσα, ζωολογικοί και βοτανικοί κήποι, οργανωμένα κάμπινγκ και περίπατοι). Ο ενθουσιασμός και η φαντασία που επιστράτευε για να συνδιαλλαγεί με τη φύση ενεργοποίησαν τις δικές μου αναμνήσεις. Ο γιος μου έκανε τα ίδια πράγματα που έκανα και εγώ μικρός. Μόνο που εμένα τότε ήταν μέρος της καθημερινότητας μου ενώ για το γιο μου ήταν μέρος μια πολιτιστικής κουλτούρας προς κατανάλωση. Το ίδιο παρατήρησα ότι ίσχυε και για γονείς που σε αντίθεση με εμένα είχαν μεγαλώσει σε πόλεις. Κατάλαβα λοιπόν ότι ένα μέρος του ευατού μου ήταν πάντα αφοσιωμένο στο μέρος που μεγάλωσα, στην ελληνική επαρχία. Το σώμα μου ξαναθυμήθηκε να περπατάει σε δυσπρόσιτα μονοπάτια, να μυρίζει υγρασία από χώμα φυτεμένο με ελιές και αγριόχορτα, να αναπνέει το καυτό φιλτραρισμένο από φύλλα πλατάνου αέρα του καλοκαιρινού μεσημεριού. Συνειδητοποίησα ότι είχα μάθει να μιλάω και να κατανοώ συμπεριφορές ανθρώπων πολύ διαφορετικών από εκείνων που αποτελούσαν τη καθημερινότητά μου στη πόλη. Ανθρώπων που τη φαντασία και τη προσωπικότητα την είχε πλάσει ο ίδιος ο τόπος σμιλευμένος τόσο από τους μύθους όσο και από τη σύγχρονη ελληνική ιστορία.
Αποφάσισα λοιπόν το σεβασμό μου για την ελληνική επαρχία να τον μετατρέψω σε φωτογραφικό βιβλίο που αποφεύγει στερεοτυπικές αναπαραστάσεις της και προσπαθεί να αναδείξει τη πολυπλοκότητα και τις ιδιαιτερότητές της μέσα από τη συμβίωση των ανθρώπων της με τη φύση. Διότι για εμένα η ελληνική επαρχία δεν είναι απλά το μέρος που μεγάλωσα. Είναι το μέρος που ωρίμασα και έμαθα πως να ζω την ενήλικη ζωή μου.
Το βιβλίο χωρίζεται σε 7 κεφάλαια που το καθένα αντιστοιχεί σε συγκεκριμένες αναμνήσεις που προσπαθούν να είναι αντιπροσωπευτικές για όσους μεγάλωσαν στην ελληνική επαρχία τις δεκατίες του ’80 και ‘90. Κάθε κεφάλαιο συνοδεύεται από κείμενο που έχει γραφτεί από τον Τσούκα Δημήτρη.
Chapter 1: The King is Dead – Για τις καλοκαιρινές γιορτές που ζητούσαν να είμαστε κάποιοι άλλοι
Chapter 2: The Man In Outer Space – Για τον 'τρελό του χωριού' που μας προκαλούσε να τολμήσουμε πράγματα
Chapter 3: The Silent Storm – Για τις ήττες που βούλιαξαν στην ησυχία της νύχτας
Chapter 4: Her – Για την πρώτη φορά που το παιχνίδι έπαψε να είναι αθώο
Chapter 5: The Burn – Για τη ζέστη του μεσημεριού που κουβαλάμε ακόμη στο δέρμα μας
Chapter 6 – The Stunt – Για τις στιγμές μας που συλλέγονται σε κάδρα σε τυχαία σαλόνια
Chapter 7: ..Then Let's Keep Dancing – Για τις επιστροφές μας