Sirkka-Liisa Konttinen

Η φινλανδικής καταγωγής Sirkka-Liisa Konttinen (γενν. 1948) είναι συνιδρύτρια της Φωτογραφικής και Κινηματογραφικής Συλλογικότητας Amber, η οποία εδρεύει από το 1969 στο Νιουκάστλ. Τα μακροχρόνια έργα της, τα οποία έχουν αποτυπωθεί σε εκθέσεις, βιβλία και ταινίες, περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων τα Byker, Step by Step, Hoppings, Writing in the Sand, The Coal Coast και Byker Revisited.

Το φωτογραφικό έργο της Konttinen, μαζί με τις ταινίες της συλλογικότητας Amber, εγγράφηκε το 2011 στο Μητρώο «Μνήμη του Κόσμου» της UNESCO για το Ηνωμένο Βασίλειο, ως οντότητα «εξαιρετικής εθνικής αξίας και σημασίας για το Ηνωμένο Βασίλειο». Χάρη στην εμπεριστατωμένη, βιωματική της πρακτική και τις ιστορικά καίριες αποτυπώσεις των τοπικών κοινοτήτων της Βορειοανατολικής Αγγλίας, τιμήθηκε με τον τίτλο του Μέλους του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (MBE) στη λίστα τιμών της Πρωτοχρονιάς του 2025, για τη συνολική προσφορά της στη φωτογραφία.

 

 

Έλλη Παπαδημητρίου

Η Έλλη Παπαδημητρίου γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1900 σε οικογένεια εύπορη, φιλοπρόοδη, βενιζελική. Σπούδασε γεωπονική στην Αγγλία με στόχο να αναλάβει τα ηνία της κτηματικής περιουσίας. Όμως, η περιπόθητη επιστροφή στην μικρασιατική κοιτίδα δεν θα πραγματοποιηθεί ποτέ: η τραγωδία του 1922 θα ανατρέψει άρδην τη ζωή της. Η εξειδικευμένη γνώση της θα εφαρμοστεί σε μιαν άλλη γη, στους καταυλισμούς των εκπατρισμένων – στην Ελλάδα.

Στην δεκαετία του 1920 οι ποικίλες δραστηριότητές της έχουν κοινό παρονομαστή το Προσφυγικό ζήτημα και τους τρόπους επίλυσης του. Μετέχει στις δραστηριότητες της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ). Για την διαφύλαξη του προσφυγικού θησαυρού της προφορικής μνήμης και της μουσικής παράδοσης συνεργάζεται με τη Μέλπω Μερλιέ στο «Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών» [ΚΜΣ] που ιδρύεται το 1930. Επίσης, πρωτοστατεί σε θεσμικές μορφές οργάνωσης όπως οι «Ελληνικές Τέχνες» (1930 -1936) οι οποίες πέρα από το να εξασφαλίσουν τον επιούσιο άρτο στο νεοφερμένο εργατικό δυναμικό, μεριμνούν για την διάδοση του μικρασιατικού πολιτισμού. Έτσι λοιπόν, ο πλούτος που κομίζουν οι εκπατρισμένοι στον χώρο υποδοχής, εκκλησιαστικός ή κοσμικός, χρυσοποίκιλτος ή ταπεινός, διασώζεται και εγγράφεται από εκεί και πέρα στην περιουσία του νέου ελληνισμού ως «κτήμα ες αει».

Κατά την δεκαετία του 1930 η Παπαδημητρίου ριζοσπαστικοποιείται πολιτικά και στρέφεται στην Αριστερά. Από το 1936 συμμετέχει σε αντιδικτατορικές ενέργειες και συλλαμβάνεται από το καθεστώς της 4ης Αυγούστου. Με την άνοδο του φασισμού στην Ευρώπη εντάσσεται ενεργά στο ΚΚΕ και παίρνει μέρος στον αντιναζιστικό αγώνα. Μέσα στο ίδιο αντιπολεμικό κλίμα θα συνδεθεί οργανωτικά με τις Βρετανικές Μυστικές Υπηρεσίες. Το 1941 κατά την γερμανική εισβολή θα καταφύγει στη Μέση Ανατολή όπου εξαιτίας της πολιτικής της δράσης θα υποστεί αλλεπάλληλες διώξεις και εξορίες. (Κάιρο, Ιερουσαλήμ, Ασμάρα). Ωστόσο, μέσα από τα ερείπια θα αναδυθεί ο μεστός ποιητικός της λόγος με το δημιουργικό πάντρεμα πολιτικής και λογοτεχνίας. Δημοσιεύει την «Ανατολή» ( Kάιρο 1942) και την «Απόκριση» (Αθήνα 1946).

Επιστρέφοντας στη μετεμφυλιακή Ελλάδα, με το συγγραφικό της έργο και τις δημόσιες παρεμβάσεις της θα βρει τη θέση της ως διανοούμενη αναγνωρίσιμη στο χώρο της Αριστεράς. Κορυφαία συμβολή της στα γράμματα παραμένει ο ΚΟΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ. Με αφετηρία τη μαθητεία της στο Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών – την κατεξοχήν δεξαμενή προφορικών μαρτυριών – συγκροτεί το ιστορικό τρίπτυχο του νεοελληνικού 20ου αιώνα: Μικρασία, Κατοχή, Εμφύλιος – σπονδή στην ιστορική αυτογνωσία.

Η Έλλη Παπαδημητρίου, πλήρης ημερών, αφήνει το 1993 την τελευταία της πνοή στην Αθήνα.

 

 

Alastair Philip Wiper

Ο Alastair Philip Wiper είναι φωτογράφος με έδρα την Κοπεγχάγη, του οποίου το έργο εξερευνά την ομορφιά, τη λογική και τον παραλογισμό του τρόπου με τον οποίο οι άνθρωποι κατασκευάζουν — μηχανές, συστήματα και υποδομές, καθώς και το τι αποκαλύπτουν αυτά για τις ανάγκες, τις επιθυμίες και τα ερωτήματά μας γύρω από το σύμπαν. Η δουλειά του εμφανίζεται στα περιοδικά Wired, National Geographic και Scientific American. Στα βιβλία του περιλαμβάνονται τα Building Stories (Danish Architectural Press, 2023) και Unintended Beauty (Hatje Cantz, 2020).

 

 

Javier Talavera

Ο Javier Talavera, γεννημένος το 1988 στη Μαδρίτη, είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στη σύγχρονη φωτογραφία και μηχανικός τηλεπικοινωνιών — ένας συνδυασμός που έχει καθορίσει την καλλιτεχνική του πρακτική και μεθοδολογία. Εστιάζοντας στη σχέση μεταξύ του σώματός μας και της αναπαράστασής του, το έργο του αναθεωρεί το είδος του πορτρέτου μέσα από πολλαπλές και μεταβαλλόμενες προσεγγίσεις γύρω από το ποιοι είμαστε, διατηρώντας πάντα μια συνεχή αμφισβήτηση/διερεύνηση σχετικά με το απόν ή εξαφανισμένο σώμα.

 

 

Δημήτρης Μουγκός

Ο Δημήτρης Μουγκός (γεν. 1984, Θεσσαλονίκη) είναι φωτογράφος. Σπούδασε Φωτογραφία και Οπτικοακουστικές Τέχνες στο ΤΕΙ Αθήνας (2008) και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Goldsmiths College του Λονδίνου (Image and Communication). Από το 2012 ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη.

Είναι μέλος της Μougos Image and Communication που αντικείμενο της είναι η φωτογραφία και οι γραφικές τέχνες. Το φωτογραφικό λεύκωμα Κάνα δυο φωτογραφίες, αρχικά, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Petites-Maisons (2023) με τη δεύτερη έκδοση να ακολουθεί δυο χρόνια μετά. Η ομώνυμη έκθεση παρουσιάστηκε στη Thessaloniki Photobiennale (2023), σε συνεργασία με το Cinobo στον κινηματογράφο Opera, Αθήνα (2024), στο Μουσείο Ηλιόπουλου, Φιλιατρά (2025), και φιλοξενείται το 2026 στο Photometria Festival, Ιωάννινα.

 

 

Hanno Ketterer

Ο Hanno Ketterer (γενν. 1967) είναι φωτογράφος και εικαστικός με έδρα το Άμστερνταμ. Για περισσότερα από είκοσι πέντε χρόνια εργάστηκε στον τομέα της παροχής διοικητικών και επιχειρηματικών συμβουλών (management consultancy), προτού ξεκινήσει τις σπουδές του στη Φωτογραφική Ακαδημία του Άμστερνταμ (Fotoacademie Amsterdam) το 2022. Η πρακτική του επικεντρώνεται στην εκτενή αφηγηματική εξιστόρηση (long-form narrative storytelling). Δουλεύοντας με προσωπικά και ιστορικά αρχεία, συνδυάζει τη φωτογραφία με εικόνες που έχουν παραχθεί μέσω AI και έχουν υποστεί επεξεργασία στο χέρι, δίνοντας οπτική μορφή σε στιγμές που βρίσκονται πέρα από την εμβέλεια της φωτογραφικής μηχανής.

 

 

Χρήστος Σωτηρόπουλος

Ο Χρήστος Σωτηρόπουλος (γ. 1980, Αίγιο, Αχαΐα) ζει και εργάζεται στην Πάτρα. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Πατρών και εργάζεται ως ιατρός μικροβιολόγος. Ξεκίνησε να φωτογραφίζει το 2000. Το έργο του προσεγγίζει την ελληνική επαρχία μέσα από φωτογραφία, κείμενο, μνήμη και τη φόρμα του photobook, κινούμενο συχνά ανάμεσα στην παρατήρηση και την προσωπική ανακατασκευή. Είναι ιδρυτικό μέλος του The Provinces, πλατφόρμας φωτογραφίας αφιερωμένης σε έργα που ασχολούνται με την ελληνική περιφέρεια. Έχει συμμετάσχει σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, μεταξύ άλλων στο Athens Photo Festival, στο Photometria International Photography Festival, στο Photon Festival στη Βαλένθια και στο Fotonoviembre στην Τενερίφη. Τα photobooks του περιλαμβάνουν τα How Kate Bush Didn’t Save Me From Anything, Is That All There Is? και KOYZOUVOXERO. Το 2025, η φωτογραφία του Street of Celebrations απέσπασε το πρώτο βραβείο στα Photometria Awards 2025: Non Stop Pop, με κριτή τον Alec Soth.

 

 

Βίκη Γεωργίου

Η Βίκη Γεωργίου γεννήθηκε στη Μελβούρνη της Αυστραλίας το 1975. Αποφοίτησε από το τμήμα Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Α.Π.Θ. το 1997. Τα επόμενα 20 χρόνια έκανε καριέρα ως επαγγελματίας καλαθοσφαιρίστρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το 2011 παρακολούθησε διαδικτυακά μαθήματα φωτογραφίας στο Ι.Ε.Κ. ESP Θεσσαλονίκης. Το 2013 απέσπασε το δεύτερο βραβείο Νέων Ελλήνων Φωτογράφων στις Φωτογραφικές Συναντήσεις Κυθήρων. Το 2014 επιλεγμένες φωτογραφίες του πολυετούς project «Τα μονοπάτια του Αλατιού» –ένα οδοιπορικό στις Αλυκές ανά την ελληνική επικράτεια– συμπεριλήφθηκαν στο φωτογραφικό άλμπουμ του Μουσείο Αλατιού «Wielizka» της Κρακοβίας. Δύο χρόνια αργότερα, συμμετείχε στη φωτογραφική ομάδα της έκδοσης «Κέντρο, ένας περίπατος στην πόλη». Από το 2018 και για δύο χρόνια παρακολούθησε σεμινάρια φωτογραφίας στο STUDIOTESSERA με τον Στράτο Καλαφάτη.

 

 

Βασίλης Νεμπεγλεριώτης

Ο Βασίλης Νεμπεγλεριώτης (γενν.1987) είναι αυτοδίδακτος φωτογράφος με έδρα τη Λάρισα, ο οποίος χρησιμοποιεί το καλλιτεχνικό μέσο της φωτογραφίας από το 2015. Έχει συμμετάσχει σε σεμινάρια φωτογραφίας και είναι μέλος της φωτογραφικής ομάδας Fplus από το 2018. Οι φωτογραφίες του έχουν προβληθεί σε ομαδικές εκθέσεις (Anthropause 2020 – MOMUS-Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης), στο Διεθνές Φεστιβάλ Photometria (2020), στο New Borders Belfast Photo Festival (2021), στην 8η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης της Θεσσαλονίκης (2023) και σε ατομική έκθεση στη Thessaloniki Photobiennale 2023.

 

 

Στρατής Βογιατζής

Ο Στρατής Βογιατζής είναι σκηνοθέτης, ανθρωπολόγος, φωτογράφος, παραγωγός και συγγραφέας. Σπούδασε οικονομικές και πολιτικές επιστήμες στη Θεσσαλονίκη και κοινωνική ανθρωπολογία στο Άμστερνταμ, ασχολούμενος με την παιδική και την πολιτική βία. Έχει εκδώσει πέντε βιβλία και εκθέτει συχνά διεθνώς. Τα έργα του ανήκουν σε μουσεία και ιδιωτικές συλλογές. Έχει σκηνοθετήσει ανεξάρτητες ταινίες που κέρδισαν βραβεία σε διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου. Τακτικά εργάζεται ως συντονιστής-εκπαιδευτής σε κοινοτικά πρότζεκτ εφαρμόζοντας συμμετοχικές και αφηγηματικές τεχνικές. Είναι ο ιδρυτής του Caravan Project, ενός πολυστρωματικού πολιτισμικού πρότζεκτ που έχει κάνει πολυάριθμες διεπιστημονικές οπτικοακουστικές παραγωγές και κοινοτικά προγράμματα. Η αποστολή του Caravan Project είναι να ενισχύσει τη συλλογική νοημοσύνη, να καλλιεργήσει την τέχνη του ζην σε έναν καταστρεφόμενο πλανήτη, να ευαισθητοποιήσει σε κοινωνικά ζητήματα και να ενθαρρύνει τους πολίτες και τις κοινότητες να αναπτύξουν την δική τους φωνή.

 

 

Γιώργος Στεργιόπουλος

Γεννήθηκε στην Καρδίτσα. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα ως φωτογράφος, με εστίαση στην αρχιτεκτονική φωτογραφία και τη φωτογραφία τοπίου. Σπούδασε Φωτογραφία και Οπτικοακουστικές Τέχνες στην Σχολή Καλλιτεχνικών Σπουδών. Ακολούθως, ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα του τμήματος με τίτλο «Φωτογραφία: Έρευνα και Μεθοδολογία», εμβαθύνοντας στη θεωρητική και ερευνητική διάσταση του μέσου.

 

 

Alex Bex

Ο Alex Bex (γενν. 1993) είναι ένας Γάλλος-Τεξανός φωτογράφος που ζει στο Βερολίνο, το έργο του οποίου διερευνά την επίδραση των δημοφιλών οπτικών μέσων στις παραδοσιακές αναπαραστάσεις, με ιδιαίτερη έμφαση στην αρρενωπότητα και την κοινωνική της κατασκευή. Μέσα από τη φωτογραφία του, ασχολείται με τις πολιτισμικές αφηγήσεις με τις οποίες μεγάλωσε, με σκοπό να τις μελετήσει και να τις αμφισβητήσει.
Ως αυτοδίδακτος φωτογράφος, ο Alex εργάστηκε αρχικά στον κινηματογράφο και τη μουσική βιομηχανία για έργα που σχετίζονταν με τον Τύπο. Αυτές οι εμπειρίες ενίσχυσαν το ενδιαφέρον του για τη δύναμη και την πολυπλοκότητα της αναπαράστασης στα μέσα ενημέρωσης στο πλαίσιο του έργου του.
Το 2025, το έργο του «Memories of Dust» κέρδισε το Βραβείο Φωτογραφίας Booooooom, έλαβε το Βραβείο Φωτογραφίας Ντοκιμαντέρ της RPS και αναδείχθηκε φιναλίστ στα Παγκόσμια Βραβεία Φωτογραφίας της Sony. Η σειρά έχει παρουσιαστεί στα περιοδικά Réponses Photo, Fisheye Magazine και It’s Nice That, μεταξύ άλλων.

 

 

Δανάη Παναγιωτίδη

Η Δανάη Παναγιωτίδη (γενν. 1992, Αθήνα – Ελλάδα) είναι εικαστική καλλιτέχνιδα, της οποίας το έργο συνδυάζει τη φωτογραφία και την έρευνα. Η Παναγιωτίδη είναι κάτοχος πτυχίου Ψυχολογίας από το Πανεπιστήμιο Αθηνών (Παν. Αθ.) και μεταπτυχιακού τίτλου στη Φωτογραφία: Έρευνα και Μεθοδολογία από το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής (UNIWA). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, στην Ελλάδα.

 

 

Giuseppe Cardoni

Ζώντας στην Ούμπρια, υπήρξε μέλος της Φωτογραφικής Ομάδας Leica.
Σε συνεργασία με τον δημοσιογράφο της RAI, Luca Cardinalini, συνέγραψε το βιβλίο με τίτλο «STTL La terra ti sia lieve», ενώ μαζί με τον L. Loretoni εξέδωσε το φωτογραφικό λεύκωμα «Miserere» το 2008, το «Gubbio, I Ceri» το 2011 και το «Kovilj» το 2014. Επίσης το 2014, εξέδωσε το «Boxing Notes».
Για ένα διάστημα, η καλλιτεχνική του πορεία επικεντρώθηκε στη φωτογραφία μουσικών εκδηλώσεων, συνέγραψε το βιβλίο «I colori del Jazz» και εξέδωσε το «Jazz Notes» το 2019. Το 2020, εξέδωσε το «Life and Death – Mexican Rhapsody». Το 2021 εξέδωσε το «Passion for Sport», το 2023 τα «In and out of the ring» και «Metropolitan Fragments». Το 2025 εξέδωσε το «RAW».
Έχει εκθέσει τα έργα του σε περισσότερες από 70 ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ιταλία και στο εξωτερικό. Έχει διακριθεί ως νικητής ή φιναλίστ σε πολλούς διεθνείς διαγωνισμούς.

 

 

Kirill Muniabin

Ο Kirill Muniabin γεννήθηκε το 1978 στο Νίζνι Νόβγκοροντ της Ρωσίας. Αποφοίτησε ως μηχανικός το 2001 και είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος στις τεχνικές επιστήμες. Ο Kirill εργάστηκε για περισσότερα από 15 χρόνια σε έναν τομέα μακριά από την τέχνη. Από την παιδική του ηλικία τρέφει πάθος για τη φωτογραφία. Το 2022, αποφάσισε να αφοσιωθεί στην καλλιτεχνική δραστηριότητα. Το 2024, σπούδασε στη Σχολή Νέας Φωτογραφίας, μετά από την οποία αποφάσισε να επικεντρωθεί αποκλειστικά στην καλλιτεχνική φωτογραφία.
Ο Kirill έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις και έχει επίσης αναδειχθεί φιναλίστ και νικητής σε αρκετούς διεθνείς διαγωνισμούς, συμπεριλαμβανομένων των ND AWARDS 2024 και Photolucida Critical Mass Top 50 2025. Εξειδικεύεται στην οπτική κοινωνιολογία και στη μελέτη του σύγχρονου ανθρώπινου περιβάλλοντος. Στα έργα του συνδυάζει την καλλιτεχνική, την τεκμηριωτική και τη μετα-τεκμηριωτική φωτογραφία για να δημιουργήσει οπτικά αφηγήματα που αντανακλούν την πολυπλοκότητα και την πολυμορφία της ανθρώπινης εμπειρίας.

 

 

Sarah Malakoff

Η Sarah Malakoff δημιουργεί μεγάλης κλίμακας έγχρωμες φωτογραφίες που αποτελούν μια διερεύνηση του σπιτιού τόσο ως καταφυγίου από τον έξω κόσμο όσο και ως αναδημιουργίας αυτού. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις στις γκαλερί Blue Sky Gallery (Πόρτλαντ, Όρεγκον), Anderson Yezerski Gallery (Βοστώνη, Μασαχουσέτη), Camerawork Gallery (Πόρτλαντ, Όρεγκον), The Vermont Center for Photography (Μπράτλμπορο, Βερμόντ), Sol Mednick Gallery (Φιλαδέλφεια, Πενσυλβάνια), Griffin Museum of Photography (Γουίντσεστερ, Μασαχουσέτη) και Plane Space (Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη).
Οι φωτογραφίες της έχουν επίσης παρουσιαστεί σε πολυάριθμες διεθνείς ομαδικές εκθέσεις. Το 2001 και το 2011 έλαβε υποτροφία για καλλιτέχνες στον τομέα της φωτογραφίας από το Πολιτιστικό Συμβούλιο της Μασαχουσέτης, καθώς και μια Ταξιδιωτική Υποτροφία (Traveling Fellowship) από τη Σχολή του Μουσείου Καλών Τεχνών της Βοστώνης το 2011. Το βιβλίο της Second Nature εκδόθηκε από την Charta Art Books το 2013 και το Personal History εκδόθηκε από τον Kehrer Verlag το 2022. Αυτή τη στιγμή διαμένει στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης, είναι Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης στο Ντάρτμουθ (UMass Dartmouth) και εκπροσωπείται από την γκαλερί Anderson Yezerski Gallery.

 

 

Στέφανος Πάικος

Ο Στέφανος Πάικος είναι βραβευμένος φωτογράφος ντοκουμέντου με έδρα το Βερολίνο και ασχολείται κυρίως με θέματα μετανάστευσης, συγκρούσεων και περιβαλλοντικών αλλαγών. Το έργο του έχει δημοσιευτεί στα μέσα The Guardian, DIE Zeit και Frankfurter Rundschau, και έχει παρουσιαστεί σε διεθνή φεστιβάλ φωτογραφίας, συμπεριλαμβανομένων των Encontros da Imagem Festival, Lucie Scholarship Programm, Rotterdam Photo Festival, Hamburg Portfolio Review, Prix de la Photographie Paris και Helsinki Photo Festival.
Με ισχυρό υπόβαθρο στην οπτική αφήγηση ντοκουμέντου, το έργο του αναδεικνύει κοινωνικά και ανθρωπιστικά ζητήματα που δεν λαμβάνουν την απαραίτητη δημοσιότητα, τα οποία συχνά διαμορφώνονται από πολιτικές και περιβαλλοντικές κρίσεις. Η φωτογραφία του στοχεύει να καταστήσει ορατές τις περιθωριοποιημένες πραγματικότητες, χρησιμοποιώντας πορτρέτα και σε βάθος οπτικές αφηγήσεις για να αμφισβητήσει τα στερεότυπα και να προωθήσει μια βαθύτερη κατανόηση.

Μέσα από χρόνια εργασίας στο πεδίο, ο Στέφανος έχει αναπτύξει μια ευαισθησία απέναντι στις πολυπλοκότητες της μετανάστευσης και του εκτοπισμού, αποτυπώνοντας τις βιωμένες εμπειρίες όσων πλήττονται από παγκόσμιες συγκρούσεις και κλιματικές αλλαγές. Η αφοσίωσή του σε μακροπρόθεσμα έργα του επιτρέπει να τεκμηριώνει εξελισσόμενες ιστορίες με βάθος και αυθεντικότητα.

 

 

Sveta Kaverina

Η Sveta Kaverina (γενν. 1977, πρώην ΕΣΣΔ) είναι εικαστική καλλιτέχνιδα που ασχολείται με τη φωτογραφία, το βίντεο και το κείμενο. Με σπουδές στις πολιτισμικές επιστήμες και διδακτορικό στη φιλοσοφία, εργάστηκε στο παρελθόν ως πολιτική δημοσιογράφος στη Μόσχα, πριν μετακομίσει στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2014 και εγκατασταθεί στην Ολλανδία το 2021.
Η καλλιτεχνική της πρακτική εξερευνά χώρους που διαμορφώνονται από την παρουσία, την απουσία, τη μνήμη, τη θνητότητα και τις κατακερματισμένες ταυτότητες — με την ενσώματη εμπειρία και τη δημιουργικότητα να λειτουργούν ως δίαυλοι για την άρθρωση της κοινής ανθρώπινης εμπειρίας. Χρησιμοποιώντας μακρές εκθέσεις, ποιητικό κατακερματισμό και παραστατικές στρατηγικές, διερευνά την ολίσθηση ανάμεσα στην πραγματικότητα και την αναπαράστασή της.
Το κύριο μέσο της είναι το καλλιτεχνικό βιβλίο — ένα υλικό αντικείμενο του οποίου τις φυσικές ιδιότητες επιστρατεύει η Sveta για να διευρύνει το πεδίο νοήματος του έργου μέσα από έναν διάλογο μεταξύ μορφής και περιεχομένου. Τα φωτογραφικά της βιβλία συμπεριλήφθηκαν στη βραχεία λίστα για τα βραβεία Dummy Award 2025, PhotoEspaña 2025 και Encontros da Imagem 2025. Η Sveta ζει και εργάζεται στο Χάαρλεμ.

 

 

Vladimir Karamazov

Γεννημένος στη Σόφια (Βουλγαρία), ο Vladimir Karamazov αποφοίτησε από το τμήμα κλασικού δραματικού θεάτρου της Εθνικής Ακαδημίας Θεάτρου και Κινηματογράφου. Έχει μια καριέρα 25 ετών ως επαγγελματίας ηθοποιός και αποτελεί μέλος του θιάσου του Εθνικού Θεάτρου της Βουλγαρίας «Ivan Vazov». Έχει ερμηνεύσει πολλούς ρόλους στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Ο Vladimir αγαπούσε πάντα τη φωτογραφία, αλλά το 2019 αυτή έγινε η κύρια απασχόλησή του. Ήρθε η στιγμή που ο ερμηνευτής των ιδεών των άλλων έγινε δημιουργός των δικών του, εκφράζοντας τον εαυτό του μέσω της φωτογραφίας και συνεχίζοντας να είναι δημιουργός με άλλα μέσα έκφρασης.

Ο Vladimir έζησε για πολλά χρόνια μέσα στις ιστορίες και τους χαρακτήρες μεγάλων συγγραφέων από όλο τον κόσμο. Αυτή η βαθιά γνώση της λογοτεχνίας και του θεάτρου τον βοηθά πολύ ως φωτογράφο. Αναζητά τις εικόνες, τους τόπους, την ατμόσφαιρα των θεατρικών έργων στα οποία έχει πρωταγωνιστήσει. Ο Vladimir αναζητά ξεχωριστούς ανθρώπους με δραματικές και ενδιαφέρουσες ιστορίες. Η φωτογραφία τον βοηθά να κατανοήσει την ανθρωπότητα στην πολυπλοκότητα και το μέγεθός της, και αποκαλύπτει την αληθινή της φύση. Τα τελευταία χρόνια έχει κερδίσει σε πλήθος φωτογραφικών διαγωνισμών.